Alles tegen Alles
Het was intussen alweer licht geworden, de vogels waren bezig met hun alledaagse symfonie, de auto´s op de Wilhelminabrug namen in aantal toe en een handjevol klaplopers liep schreeuwend en kermend te onderhandelen met de temeiers op de Bokkingshang. Het tarief went nooit, vinden de gasten. Een half uur geleden stond ik ook te bakkeleien met een Poolse hoer die een voorgeprogrammeerde aversie heeft tegen alles met zwart haar. Voor mensen als ik bestaat geen tarief. Een hemeltergend onrecht. Lees verder
Torschlusspanik
Flughafen Düsseldorf. Voor veel mensen is de zomervakantie aangebroken. Ook voor mijn moeder, die anderhalf maand in Turkije zal vertoeven bij familie en vrienden. Nadat we twee koffers hadden afgegeven bij de daarvoor bestemde post, zaten we op een bankje rustig te kijken naar het schouwspel van honderden hijgerige mensen die de juiste terminal zochten. Mijn moeder was gespannen, dat hoort er kennelijk bij, al was ze niet de enige. In Duitsland hebben ze daar iets op bedacht: een Turkse omroeper herhaalt om de vijf minuten welke vliegtuigen richting Turkije zullen vliegen. Het is tevergeefs.
Over een jaar (brief)
Beste Ron,
Als ik ’s avonds laat in bed lig, naar het plafond staar en me overlever aan die zuivere gevoelens, dan probeer ik de balans op te maken voor de toekomst. Het gevoel van nu is immers vertekend, ingegeven door een teleurstelling, het uitvloeisel van zelfbeklag, niet samengesmolten door cerebrale bespiegelingen van de werkelijkheid zoals zij is. De waarheid is namelijk nu niet vast te stellen, over een jaar… Dan kun je pas over een waarheid spreken.