Vroeger was ik een matineuze krantenjongen die een illegale handel dreef in buitenlandse kranten en protserige fietsbellen. De kranten stal ik rond 06.30 uur ’s ochtends bij de Bruna – de leverancier smeet de pakketten altijd vrij onbekommerd voor het pand. De fietsbellen plukte ik onderweg van de stalen rossen die genegeerd werden in de binnenstad, meestal behoorden ze toe aan crapuul dat net een avondje uitgaan erop had zitten, een gewoonte die ik toen overigens niet begreep. Enfin, ik was een zelfstandige fietsbellendief, die met de verkoop van buitenlandse kranten zichzelf van extra verdiensten voorzag.

Lees verder

Er was een tijd dat ik zo’n jongen was die helemaal idolaat is van het voetbal, geen een competitie was triviaal en ik kende de namen en capaciteiten van de belangrijkste spelers uit mijn hoofd. De liefde voor de bal is ontsprongen toen ik op een groene zaterdag vijf tegenstanders passeerde om vervolgens triomfantelijk het winnende doelpunt te maken voor de plaatselijke D1. Dat was ruim tien jaar geleden. Er school een ster in mij, dat wist ik zeker. Er was namelijk een magisch gevoel dat me in zijn greep hield, een onbedaarlijke tinteling die door mijn hele lijf gierde, en in mijn hoofd creëerde ik allerhande heldenscenario’s van het volgende doelpunt, de volgende slalom en het volgende eindtoernooi.
Lees verder