Ramadan?
Buiten klinkt het schelle stemgeluid van een Marokkaanse jongen uit de buurt, zijn naam is Rasheed. Hij dolt een beetje met zijn vriend, zoals dat zo mooi heet – met elkaar dollen. Mijn moeder en ik zitten vrij statig op de bank en kijken naar de Turkse televisie. Het nieuws kent maar een onderwerp: het begin van de Ramadan. Werkelijk alles in de nieuwsuitzending gaat over de vastenmaand. Nu is er een item over de iftar, de maaltijd waarmee je een dag vasten beëindigt. De verslaggever op locatie wil net iets vreselijks ontboezemen, zij het niet dat mijn concentratie wordt verstoord door de doffe klank van een witte bal op de voorruit. Rasheed, die vorige week zestien is geworden, verschijnt met zijn pokdalige facie voor het grote raam en roept nederig: ‘Sorry.’