Het was een klamme zaterdagmiddag in Amsterdam. Ik stapte uit op het station Bijlmer ArenA en liep over de boulevard richting de Media Markt - de beste lopende van Europa. Schijnt. Voor het pandje van de Febo vocht een leger duiven om kruimels brood en restanten snacks. Die gilde kent geen vakanties. Merkwaardig genoeg lag een negroïde man tussen de vogels. Hij had zich gemengd in de strijd om de kliekjes. De duiven tilden niet zo zwaar aan zijn aanwezigheid. Sterker nog, hij was niet eens een geduchte tegenstander, daar je duidelijk zag dat hij vaker dan eens het onderspit moest delven als het aankwam op rapheid. De bezoekers van de boulevard keken niet om naar het schouwspel. Het was kennelijk bon ton, daar in Amsterdam.
De nummerweergave van de huistelefoon doet het niet. Dat was althans de mening die mijn moeder was toegedaan. Ik vond dat vreemd. Die functie heeft ons eerder nooit in de steek gelaten, maar nu er een nieuw nummer is, dat gebruikt wordt op hetzelfde toestel, schijnen er geen telefoonnummers te verschijnen in de display. Dus ik leg het probleem telefonisch voor aan een medewerkster van KPN, een vrouw met een geestelijke afwijking – serieus, dat hoorde je. Na een aantal handelingen op afstand, kwamen we tot de conclusie, de vrouw en ik, dat er een monteur moest komen. Ze waarschuwde wel: mocht het euvel aan ons liggen (defect toestel, verkeerde aangesloten bekabeling, et cetera) dan mochten we zelf voor de kosten opdraaien.
Er is geen bezwaar om uw gewag te maken van hetgeen mij bezighoudt op dit moment. Echt niet. Ik doe immers niet anders. Het is mijn professie. Zelfbenoemd, dat wel. Kijk, het zit zo. Ik ben momenteel getroffen door een hardnekkige aanval van luiheid. Niets vreemds aan de horizon, zult u denken, want u kent mij. Maar dat ik thans niet in staat ben om de frasen in mijn hoofd vast leggen in een document is weer het andere uiterste. Er is iets grondig mis met mij en er bestaan helaas geen medicijnen tegen. Het is genetisch bepaald - van vaders kant, overigens. Ik vraag u om geduld. Ik zal mijzelf herpakken. Dat beloof ik.
