Nu ik een kwart eeuw ben, ga ik veel minder uit dan ik vroeger deed in mijn tienerjaren. Op één of andere manier is de magie van zo’n uitgaansavond volledig weg. Het is jammer. Er zijn nachten waarop ik het nog weleens probeer, doch die zijn op een hand te tellen. Steevast eindigt een dergelijke poging in een sof. Of ik begin geeuwend te verlangen naar mijn bed, of een van mijn kameraden raakt verwikkeld in een vechtpartij, en dus ik ook, waardoor wij de nacht in een politiecel moeten doorbrengen. Het is leuk vertoeven in een politiecel, overigens. Mij hoor je niet klagen. De mensen zijn er vriendelijk, er is een surplus aan boeken, het eten wordt op tijd opgediend en daarbij is een cel dé ideale omgeving om te contempleren.

Lees verder