Belchinees
Het Chinese meisje had drie weekendtassen bij zich, twee waren roze en de kleinste koolzwart. Zij vond een plek op een vierzitter, naast mij. Ik keek met een zijdelingse blik naar haar verschijning. Ze had een goed lijf, voor een Chinees. Bijzonder goed, zelfs. Maar als je haar kop moest beoordelen dan kwam zij niet uit op een voldoende. Ik dacht aan Chinezen. Nooit heb ik een Chinees gezien die last heeft van overgewicht. Een Chinees met krullen heb ik evenmin ontmoet. Ik weet eigenlijk niet veel van dat volk. Ik weet dat onze Aziatische medelanders graag een gokje wagen in het casino. En dat zij stuk voor stuk een Chinees restaurant of eethuis bestieren om kilo’s zwart geld wit te wassen. Maar voor de rest, dacht ik, toen ik naar het jonge meisje keek, weet ik vrij weinig over Chinezen.
Niet zomaar een dag (gastblog)
Vandaag een blog van Frank van Westbroek, een kompaan uit Den Haag.
Het is vandaag rustig in de tram. Ik heb de zitplaatsen voor het uitkiezen. Gezien mijn lengte en krakkemikkige knieën, zoek ik een plek met extra beenruimte uit. Ik ben blij dat het rustig is. Het was een drukke dag en voelde me toch al niet zo lekker. Ik besluit mijn moeder maar weer eens te bellen om te vragen hoe het daar gaat. Mijn vader loopt al weken ziekenhuis in en uit, vanwege aanhoudende rugklachten en beenuitval. Vandaag zou dan eindelijk de definitieve uitkomst van al die onderzoeken bekend worden en konden mijn ouders weer rustig ademhalen.