mei 09
De meisjes hadden zetel genomen naast elkaar. Het was intussen helemaal donker. In de schuur vond ik een carbidlamp, die ik met pijn en moeite wist te ontsteken en vervolgens op een veilige plek op de tafel installeerde. Ik hoorde de nieuwkomers geiten, het was zo irritant dat acuut iedere vorm van levensvreugde uit mijn lichaam vlood. Ik draaide me om. ‘Wat willen jullie eten?’ Er volgde een stilte, de jongens die er nog waren keken de meisjes geil en nieuwsgierig aan, het gekletter van de regendruppels op het bramzeil werd hoorbaar. De verschijning met de puist op haar neus en de bruine haren trok mijn bijzondere aandacht, vooral omdat haar borsten dissoneerden met de rest van haar lichaam: ze waren veel te groot voor zo’n klein en broos meisje. Na de stilte begonnen zij te lachen. Onbedaarlijk lachen! Wij keken elkaar vragend aan, nieuwsgierig naar de bron van hun komedie. ‘Genoeg, godverdomme!’ schreeuwde mijn beste vriend. ‘Willen jullie wat eten of niet?’
Lees verder
mei 07
We vierden zijn verjaardag. Er was een barbecue en er was drank. Alles in overvloed. Hij is mijn beste vriend, een excentrieke jongen die alles voor mekaar krijgt. Daar ik een verleden als kok heb, moest ik hem beloven dat ik me zou ontfermen over het vlees. En er was vlees. Veel vlees. Er was vlees voor vijftig man. Maar zoveel bezoekers verwachtte hij niet. Een bescheiden clubje vrienden en kennissen zou langskomen, mensen die het afgelopen jaar of nog langer dicht bij hem hadden gestaan. Ook had hij het guitige plan opgevat om een aantal van zijn voormalige liefjes uit te nodigen, dat alles volgens een strak schema zodat ze elkaar niet zouden ontmoeten. Dat vond ik leuk en ik zag hem er nog mee wegkomen ook. Want hij is mijn beste vriend, en hij krijgt alles voor mekaar.
Lees verder
