Eus: “Hallo, Aart! Hoe is het, man? Ik stuiter net uit de stad en dacht: ik moet iemand mailen. Op de nachtkast lagen jouw boeken… Dus, ja… Waarom ook niet, hè? Prima boekjes, overigens. Vooral dat fragment in Paranoia Paraguay waarin je beschrijft hoe die dikke homo je eerst drogeert en vervolgens leegzuigt is hilarisch! Hier in Deventer maak je zulks niet mee. Mij is gisteren in de plaatselijke discotheek wel uitgelegd wat baffen betekent. Weet jij het, vriend? Dat is wanneer iemand met zijn tong aan het rectum van een ander gaat likken. Vage shit, Aart. Dat mensen dat doen! Ongelooflijk! Rimmen is een synoniem van baffen. Weet je trouwens wat boffen is? Dat is als je vrouw geen van beide van je verlangt.

Misschien vraag jij je nu zomaar af wie ik ben. Dat kan ik je wel vertellen, hoor. Ik ben een Turk uit Deventer. Een Aleviet, dus vrees me niet. Dat rijmt. Ik zal je niet ritueel slachten in de naam van een Opperwezen. Ik las over je jeugd in Ede en die vond ik wel fascinerend. Daar zit voer voor een roman in, makker. Maar ja, de alcohol en drugs die jij gebruikt, dat is geen kattendrek! Kun je wel schrijven onder invloed? En hoe zit dat met de coke in Paraguay, is die een beetje betaalbaar? Wij moeten hier in Deventer vijftig euro betalen voor korrels tl-buis. Verlicht me, vrind. Als je niet reageert op dit bericht voel ik me genoodzaakt dreigmailtjes te sturen. Als je dat maar weet!”

A: Lieve Eus. Je heet anders, maar ik kan die puntjes nooit vinden op mijn Aspire One van het merk Acer, een kleine kutlaptop die overigens overal werkt qua wifi, en zelfs in de hoge bergen van de Andes of in een groezelig badhuis in Anatolia. Vroeger had je een rubriek in de Story, die heette Lieve Mona. Dan kon je alles wat je op je hart had aan Mona schrijven. Mona kreeg een soort heilige-status, te vergelijken met die van de Zangeres zonder Naam, een moeder des volks als het ware. Ik ben een beetje overrompeld door jouw mail, temeer omdat je zo vrij en frank over sex praat, en in het bijzonder de uitspattingen van het lichamelijk verkeer. Ik zal bij het begin beginnen. Maar eerst even dit: ik was even bang dat je een gefrustreerde moslim uit de provincie was, maar je blijkt een Alaviet te zijn (moet dat trouwens met een hoofdletter?) Alavieten zijn mensen naar mijn hart, het zijn shi’ieten, en dan ook nog eens van een heel duister kaliber. Het begon zo: er was een of andere Ali Baba in Cairo, die was toen nog gewoon soenniet of zo. Hij heette Malik, of whatever. Die besloot van de ene op de andere dag dat vrouwen geen schoenen meer mochten dragen, echt waar, en toen moest hij vluchten, naar het Shoef-gebergte in de Levant. Nu ben ik misschien weer in de war met de Droezen, maar die zijn nauw aan jullie verwant hoor. Ik heb een poosje in Beiroet gewoond, en ik deed het vaak met sjijietische meisjes, en dat was behoorlijk ok, tenminste niet dat gezeur van de Sunnite Bitches.

Die passage uit mijn bestseller Paranoia Paraguyua, waarin mijn alter ego zich inderdaad laat leegzuigen door een oudere heer, dat was een metafoor. Het is wel gebeurd in het echt, maar ik zou dat nooit opschrijven als het geen functie had. Hoe is het nachtleven van Deventer? Mijn opa, de oude heer van Amerongen, heeft daar nog op kostschool gezeten, en het schijnt dat daar van alles gebeurde onder de gezamenlijke warme douche, ik bedoel maar. Kijk, jullie in Turkije, de herenliefde, het olieworstelen enzo, jullie hebben het toch min of meer uitgevonden, al schijnen de oude Grieken daar ook prat op te gaan. Ik had trouwens wel eens iets van je gelezen hoor, over een taakstraf of zo, heb je echt een strafblad? De cocaine kost hier ongeveer 5 euro per gram, maar dat hangt er van af of Santi werkt. Zijn broer Jorge neemt hem soms waar, maar dan betaal ik zomaar een 5000 guaranies extra, we hebben het over 75 eurocents, maar toch: it hurts. Ik ben trouwens een groot voorstander van Turken, of het nou Ottomanen, Grijze Wolven, Alavieten of whatever zijn: jullie werken hard, vallen niemand lastig, en toch worden jullie regelmatig verward met Marokkanen. Heb jij dat vaak meegemaakt, dat ze jou uitscholden voor Marokkaan? Je schrijft trouwens goed, dit is toch geen grap van Gerrit Komrij he?

Ö: Een grap van Gerrit Komrij? Dat is die flikker, toch? Maar nee, man. Ik ben gewoon Eus uit Deventer, geboren voor een dubbeltje, doch hard op weg om te finishen als een stuiver. Als je het maar niet in je hoofd haalt om mij hele colleges over de islam te geven! Dan kun je nog zoveel hebben gezien en gelezen, ik begin er niet aan, makker. Al die moslims en gristenen mogen wat mij betreft doodvallen, het liefst synchroon. En als ze dan toch bezig zijn, nemen ze de joden ook maar mee naar hun bestemming. Nee Aart, dat geloof hangt me echt de keel uit. Jij trekt hier gelijk weer een blik kennis open en denkt: dat jong uit Deventer wil dit allemaal weten. Niet, dus. Overigens heb je gelijk. Het moest aleviet zijn, al schijf jij alaviet, wat ongetwijfeld met je studie Semitische Talen heeft te maken.

Ik zal het eens en voor altijd uitleggen. Mohammed, die demagoog, viel op een dag dood neer. De profeet vertrok naar de hemel om die tweeënzeventig maagden eens flink te baffen, en liet zijn volgelingen achter met de precaire kwestie van zijn opvolging. De moslims waren verdeeld – het zal ook niet. Een groep, thans de sjiieten, vond Ali wel een geschikte pik als nieuwe kalief, maar weer een andere partij (soennieten) zag het meer zitten in Aboe Bakar. Nou, van het één kwam het ander, de soennieten hakten de knoop door, door de kop van Ali van zijn romp te hakken – volgens mijn ouwe heer is voetbal op die dag uitgevonden. De rest is geschiedenis. Zo, dat hebben we ook weer opgelost.

Ik ben zeer vereerd dat je eerder iets van mij hebt gelezen. Ik ben hard op weg om een beroemde romancier te worden, zo een die al zijn groupies neukt en vaker dronken dan nuchter is. Maar eerst met jou mailen. Het is waar, vrind. Ik heb een strafblad. Dat ding is vuistdik. Ik ben dan misschien geen Marokkaan, maar ik gedroeg me eerder wel als zo’n hufter. Het heeft allemaal met trots te maken. Ik bedoel, dan kun je nog zoveel literatuur lezen als je wilt, dat Turkse temperament krijg je er gewoon niet uit. Ik zag in je boeken staan dat jij ook dikwijls een cel van binnen hebt gezien. Had dat misschien te maken met die dealertjes op de Zeedijk?

Trouwens, na het lezen van je werk moest ik erg aan Céline denken. Heb jij wel eens iets gelezen van die knakker? Hij is toch mijn literaire held. Aart, wat kon die lul schrijven! Dat ritme! Tering! Jij vertelt hier dat jullie in Paraguay maar vijf euro betalen voor de coke, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, maar wat krijg je dan? Troep, zeker. En wat is dat caña toch, man? Daar staan je boeken vol van. Nu sprint ik even naar de VU, want ik moet een aantal colleges volgen. Druk! Wat doe jij eigenlijk om je dagen door te komen?

A: Eus, je doet me toch wel erg denken aan Gerrit Komrij hoor, die gebruikte vroeger ook veel vieze woordjes en hij komt ook nog eens bij jou uit de buurt. Ken je professor van Frikschoten trouwens, die zoekt nog een stagiair voor de Amsterdam Post, maar ik denk dat je net iets te oud bent (althans, je bent niet meer van de aanstootgevend leeftijd vermoed ik zo). Ik heb altijd erg goede ervaringen gehad met de sjiíeten (ook al weer zo een lastig woord), ze zijn in de regel een stuk hoffelijker dan soennieten, en ze hebben een veel betere keuken, en ze dragen tenminste nooit witte sokken, wat bijvoorbeeld een kenmerk is van Marokkaanse soennieten. Het was toch bij de alevieten dat je je met raki, ouzou of arak mag reinigen voor de roesl, de rituele wassing voor het gebed? Je weet toch, die vier rechtsscholen, de Hanniballies en de Hanafafies en wat dies meer zij. Toen ik nog een pluisbaard had en in Brussel voor leger-imam studeerde, was er een hele belangrijke mohammedaanse geleerde uit India – hij praatte net zoals Peter Sellers in The Party – en die zei tegen de overwegende Berberijnse studenten dat je je in het uiterste geval met bier mocht wassen, als er absoluut geen water was, en dat was dan volgens de Hanafifies, of de Hannieballies, daar wil ik van af zijn.

Nou, toen stond de grootste moslim van de cursus op en smeet woedend zijn aantekeningen op de grond: Peter Sellers deed aan blasfemie, of erger nog: koefr! Nou was dat geen echte muzelman hoor, het was een moddervette Waal die overdag op een hijskraan werkte en hij was – dat durf ik hier gewoon te stellen – de domste van de klas, en dat wil wat zeggen hoor! Hij ging door het leven als Ibrahim, maar het is net als met hoeren: naar de echte naam blijft het altijd gissen. Om nog even terug te komen op je strafblad, wat heb je precies gedaan? Toch geen oud vrouwtje beroofd bij de Spar he! Heb je die film gezien, de Profeet, over al die mohammedanen in de bajes in Frankrijk? De enige Fransman kwam uit Corsica, ik bedoel maar. Ik vond dat een naargeestige film, vooral met al die baardmannetjes die dan voortdurend de boel probeerden te sussen. Dan denk ik: had dat nou toch gedaan voordat je die ouwe halfblinde Franse besjes overhoop schoot toen ze hun armetierige pensioentje stonden te pinnen. Ik ben een groot fan van Celine, al vind ik wel dat hij soms wel eens een betere eindredacteur had kunnen gebruiken, hij schreef dikke pillen waar zeker de helft had uit gekund. En die drie puntjes aan het einde van elke zin, dat begreep ik ook nooit zo. Maar vertel eens wat meer over jezelf, Eus, jullie moskee heet toch jem, of djem, of jam, en mannen en vrouwen mogen daar naast elkaar bidden, niet waar? Krijg je daar geen frottage van, daar had ik het laatste met collega Hafid Bouazza over. Frottage is dat mannen als het heet is en het heel druk in de tram of de bus is, met hun lid tegen alles wat beweegt gaan aanrijden. Het schijnt vaak te gebeuren tijdens de hadj, en toen maakte ik de grap: frothadj. Die begreep niemand, en daarom lanceer ik hem nu nog maar een keer.

Ö: Man, wat ben jij traag van begrip. Denk je werkelijk dat ik een praktiserend aleviet ben? Ik rommel maar wat aan. Echt waar, het interesseert me allemaal geen kut, totaal niet, en jij maar doorzeveren over die soennieten, sjiieten en dolomieten. Doch als je het echt wilt weten: de alevieten doen inderdaad aan de cem. Maar die wordt niet per se in een moskee georganiseerd, dat kan even goed in Buurthuis ’t Kwakje, dat zetelt in een zijsteeg van de Batsenlaan, naaste staminee Uit de Kluit Gewassen . Weet jij wat een bats is, Aart? Dat is Bargoens voor Turk. Dat zit zo: Turken hebben een plat achterhoofd, alsof ze daar een klap hebben gehad met een bats. Snap je?

Ibrahim, onze bekeerling, de dikke Waal op wie je doelt, herinner ik me nog wel. In Paranoia Paraguay schrijf je ook over die patjepeeër. Ik vond vooral die Tunesische imam grappig, die de evolutietheorie verwierp door zich als een aap door de collegeruimte te begeven en brullend en met twee vuisten zichzelf op zijn borst roffelde. Maar kunnen we nu godverdomme een keer ophouden over de islam! Jezus, man! Monomaan die je bent. Die moslims hebben je goed te pakken gehad. Maak je nooit wat anders mee of zo, vertel eens meer over die lekkere wijven in Paraguay, de drank en het klimaat. Heb je een mooie tuin?

En waar komt toch die nieuwsgierigheid naar mijn strafblad vandaan? Vrees je me, Aart? Het is een hele waslijst, eerlijk waar. Variërend van valsheid in geschrifte, fraude, deelneming aan een criminele organisatie tot mishandeling (in vereniging), inbraak en wildplassen. Voor dat laatste feit ben ik overigens onterecht veroordeeld. Ik had mijn leuter wel in mijn hand, doch er was nog geen druppeltje urine uitgestroomd. Mijn pech was dat om het even welke hufter een paar minuten voor mij daar had staan pissen. Dat is het verhaal van mijn leven, makker. Ik ben een pechvogel van de hors categorie.

A: Pechvogels doen het goed in de literatuur hoor! In het Spaans noem je zo een iemand een perdedor, en in het jiddisch een Freier. Overigens heb ik goede ervaring met de dolomieten, al is hun gastvrijheid soms verstikkend. Ik vind dat een leuke vondst, de bats. Maar bij mijn weten is het bovendak van de gemiddelde Turk ook vrij plat, dus ik denk jullie beter niet al te vaak meer naar cricket kunnen gaan. Ja, die Tunesische imam in Brussel, dat was me er eentje. Een genadeloos voorbeeld van The Missing Link, zoals hij daar in het rond sprong, je hoefde hem alleen maar een korannetje voor te houden in plaats van een banaantje, dan was hij zo blij als een mongool met een trommel. Ik vind jouw strafblad toch vrij slapjes hoor, of ga je me de volgende keer echt spannende verhalen vertellen. Zat het busje van je ouders altijd helemaal vol met heroine als jullie van de vakans in Turkije terugkwamen? We moeten het ook zeker eens over de islam hebben, dat is mijn stokpaardje. Is het waar dat alavieten naar de hel gaan, in de optiek van de soennieten? En zo ja, is er dan een aparte hel voor jullie, of worden jullie op 1 hoop geroosterd met de joden, de christenhonden, de Bahai, de boeddhisten, de Mormomen en de Moonies? Enfin, ik ben benieuwd naar je volgende brief. En je weet: het huis van Joostniemoller.com heeft vele kamers en iedereen mag er aankloppen! Allahasmaladik!