Blauwe ballen

Och gut, die arme agenten zijn maar gaan staken omdat de overheid niet aan hun wensen wil voldoen. De maatschappij moet maar eens begrijpen dat zij onmisbaar zijn, daarom hebben ze voor een paardenmiddel gekozen: het saboteren van eredivisieduels.

Heel slim, natuurlijk. Want je wil een werkonderbreking wel kunnen verkopen. Voetbal is in dat geval ideaal: de sport wordt massaal beleefd en de rol van onze onderbetaalde ordehandhavers is op zijn zachts gezegd ondankbaar.

Dat werd de afgelopen dagen tijdens het mediaoffensief van de agenten veelvuldig onderstreept, dan zat er weer zo’n mannetje in zijn dienstuniform aan de tafel van een televisieprogramma: ‘Het is waanzin dat er zonder ons niet kan worden gespeeld, toch?’

Ja, het is inderdaad triest dat bij iedere club een paar honderd gekken rondlopen die louter naar een stadion gaan om de boel te vergallen. Ik vind het vreselijk.

Maar nog erger is het dat een paar blauwpetten voetbal misbruiken om hun zin door te drijven. Want let wel, natuurlijk worden die agenten onderbetaald en hebben zij te weinig vrije dagen.

Echt, hoor, je moet een wanhopig leeghoofd zijn, wil je onder deze omstandigheden een aanmeldformulier naar de politieacademie sturen, of gewoon volstrekt talentloos, zo van: ik weet het niet, dus ik word maar agent, dat heeft wel aanzien.

Goed, dus heel terecht dat ze meer geld voor hun diensten willen. Maar waarom moeten wij tot in den treure luisteren naar jammerklachten van politiemensen die zich zogenaamd zorgen maken over de ontwikkelingen rond voetbalwedstrijden? Ik hoorde op de radio iemand zeggen dat het een maatschappelijk probleem was, hij wilde een open zenuw in de samenleving benoemen.

In werkelijkheid gaf hij natuurlijk geen fuck om misstanden in en rond de stadions; die gozer wil gewoon meer geld hebben.

Als het de agenten echt om de problematiek van hooliganisme was te doen, konden ze toch eerder specifieke acties uitvoeren? Maar nee, nu ze in onderhandeling zijn over meer poen, moet voetbal het weer ontgelden.

Er zijn altijd wel een paar deskundigen en politici die op televisie willen uitleggen dat het spel ons inderdaad veel geld kost.

Goedkoop en demagogisch inspelen op sentiment.

Wat je zelden iemand hoort zeggen, is dat voetbal ons op jaarbasis 2,2 miljard euro oplevert. Daar is zelfs onderzoek naar gedaan door PriceWaterhouseCoopers, dat eerder dit jaar met een geavanceerd rekenmodel de economische én niet-economische waarde van de sport in kaart heeft gebracht.

Dan moet er gedacht worden aan gezondheid, verbinding, vorming en educatie. Allerlei positieve aspecten van de sport die voor het gemak worden vergeten. Alsof ze niet bestaan.

Nee, want het gaat nu om de agenten, en dan draait alles om hen. Dat ze de sport on the road demoniseren, interesseert diemensen niet. De brave burger voor de buis die nooit een wedstrijd heeft bezocht, wordt helemaal gehersenspoeld.

Je bent tegenwoordig al een soort misdadiger als je vrijwillig naar een voetbalstadion gaat, medeplichtig aan de vernielzucht van dronken barbaren. De logica ontgaat me volledig. Als we in die onzin gaan geloven, is iedere reiziger in de trein verantwoordelijk voor de zwartrijdende conducteurmepper.

Beter houdt iedereen gewoon zijn kop. Als je nu over voetbal loopt te zeiken, moet je straks bij een eindtoernooi ook niet met een wortelpruik naar de wedstrijden gaan kijken. Sukkels.

(deze column verscheen eerder in Nieuwe Revu)