Hij liep alleen door Amsterdam. Honderden toeristen krioelden bestemmingloos over de wallen, zonder bijzondere aandacht voor hem. Onze held wierp af en toe een vermetele blik op een aantrekkelijke vreemdeling, vooral Spaanse vrouwen genoten zijn voorkeur, maar als hij hun aanhang taxeerde, wist hij dat het beter was om niet aan zijn diepgewortelde verlangens toe te geven. Neen, het was veiliger om te flirten met een vrouw achter het raam. Een hoer. Die deed niet moeilijk als ze onverschillig was voor zijn avances, ze richtte enkel haar aandacht op de volgende passant. Hij liep niet zonder reden door de beroemdste rosse buurt van de wereld, hij was hier om zelfvertrouwen te kweken. Straks zou hij Amber namelijk ontmoeten.

Zij was het meisje met wie hij vier jaar lang heel intens heeft gechat, voornamelijk via MSN. Amber had al eerder aangedrongen op een ontmoeting tussen beiden, maar dikwijls hield hij de boot af. Hij was niet bekwaam in veel dingen, doch een drogreden verzinnen, dat kon je wel aan hem overlaten. Vorige week had Amber hem een ultimatum gesteld. Of hij zou haar op deze dag ontmoeten in Café de Bats in het centrum van Amsterdam, of zij zou per direct iedere vorm van contact die zij met elkaar onderhielden afbreken. Hij wilde haar graag zien. Dolgraag, zelfs. Hij was alleen bang dat zij hem in het fysieke leven minder leuk zou vinden. Op internet durfde hij meer dan in het echt, zoals wel meer mensen. Zijn humor vond ze geweldig, evenzeer kon Amber zijn wijsheid enorm waarderen. Ze vond dat hij filosofisch dacht. Hij was bovendien een goede raadgever, iemand bij wie ze altijd terecht kon met persoonlijke problemen.

Onze held had een halve liter Johnnie Walker op de kop getikt bij de Mitra. Even daarvoor kocht hij bij een van de shoarmaboeren aan de Oudezijds Voorburgwal een flesje cola. Hij schonk de helft van de cola uit de plastic fles aan een gracht, goot wat whisky over in de flacon met de rode sticker, schudde het brouwsel voorzichtig, opdat de vloeistoffen zich met elkaar zouden vermengen, en nam toen een flinke teug van zijn mixdrankje. Hij had geen natuurlijke moed, daarom dronk hij alcohol. Het duister trad in, daarbij begon het te miezeren. Hij merkte dat de mensen olijker werden, drank en drugs bepaalden de stemming van de toeristen. Dat gold ook voor zijn eigen gemoedstoestand. De whisky liet zich namelijk niet onbetuigd. Hij voelde een immense onbevangenheid opsteken, de stress gleed mondjesmaat van zijn schouders en een vreugdevol gevoel maakte zich meester van hem. Het was wéér de alcohol die hem door een moeilijk punt van zijn leven zou loodsen.

Achter het eerste raam waar hij halt hield, zat een rondborstige negerin die alleen een saffraangele bikini aanhad. Zijn ogen bestudeerden het diamantje dat in haar navel prijkte. ‘Do you think I’m handsome?’ vroeg hij met een belabberde Engelse uitspraak. Haar antwoord liet niets te wensen over. ‘Grrr!’ riep de donkere prostituee, tezelfdertijd maakte ze een handbeweging alsof ze haar prooi zou villen. Hij liep zelfvoldaan naar het volgende raam, onderwijl nam hij een flinke teug van zijn colawhisky. Hij trof zo’n tien peeskamertjes verderop een verleidelijke Poolse temeier. Zij zag er uit als een fotomodel, vond hij. Hij hengelde weer naar een goed rapport over zijn uiterlijke voorkomen. Dit meisje haalde echter onverschillig haar schouders op. Daarna liet ze hem de vijf vingers van haar rechterhand zien. ‘Fitty euro’s!’ Haar gesoigneerde lijf deed hem denken aan Amber, zoals hij haar had gezien in zijn fantasieën. Ze waren beiden donkerblond, Amber en de Poolse hoer, hadden alle twee groene ogen en een slank lichaam.

Dat kon hij wel opmaken uit de vele foto’s die Amber hem had verstuurd op MSN. Hij keek op de digitale klok van zijn mobiele telefoon. Over twintig minuten zou hij haar ontmoeten. Café de Bats was niet ver van de Oudezijds Voorburgwal, daarom besloot hij de rest van zijn tijd hier te slijten, samen met de Poolse cocotte en natuurlijk het flesje Whisky. Ze liet weer haar vingers zien. ‘Pięćdziesiąt euro!’ zei ze nu op luider volume. Hij was overmoedig geworden door de drank en liet zich meeslepen. Ze trok het deurtje open, liet hem naar binnen stappen en sloot direct nadat hij op haar territorium was de gordijnen. In een loft kleedde de Poolse hoer hem bekwaam uit en ze stal zijn geld uit zijn portemonnee. Hij liet het allemaal gebeuren. Hij kneep zijn ogen stevig dicht, alles duizelde, zelfs de beelden in zijn gedachtewereld. Hij voelde hoe haar natte lippen zijn penis omzoomden, ademde van genot stevig uit en riep droombeelden van Amber op, terwijl hij intussen stevig werd afgezogen door de lichtekooi.

Amber zat in het café waar ze had afgesproken met hem. Ze had alvast een kopje thee besteld omdat hij vijf minuten te laat was. Dat vond ze ergens wel een afknapper, maar het kon iets zijn wat buiten zijn schuld om was gebeurd. Ze zou het rustig afwachten. Buiten zag ze baldadig volk slenteren. Twee Spaanse vrouwen, het slag waar zij de meeste hekel aan heeft, duwden de deur van de kroeg open en vroegen schreeuwend, eigenlijk aan niemand, of er wiet werd verkocht op die locatie. De uitbater antwoordde geërgerd van niet, waarop zij vertrokken. Amber keek op haar horloge. Hij was een kwartier te laat. Ze zou nog vijf minuten wachten. De zenuwen die ze voelde waren onderhand moeilijk te verdragen, doch het was niet anders. Iedere keer als de deur openging, voelde ze een blos van schaamte ontstaan op haar gezicht. Maar hij kwam niet, onze held. Een half uur was gepasseerd en hij was nog steeds niet ter plekke. Ze rekende af en verliet het café. Onderweg naar het station passeerde ze de dikke negerin in de gele bikini. Amber vond haar een eng mens.