‘Patiënt is een megalomane verhalenverteller zonder vaste woon- of verblijfplaats die te kampen heeft met een pathologische geldingsdrang en een chronische schrijf- en leeswoede. Deze vagebond is hartstochtelijk misogyn, maar wanneer en hoe de rancune jegens het andere geslacht is ontstaan, is vooralsnog onduidelijk. Voorts mag gesteld worden dat Akyol, een solipsistische woesteling, geestelijk wordt gefolterd door een innerlijke razernij, waarvan de oorsprong wederom niet gediagnosticeerd kan worden; zijn grootste vijand binnen deze intrinsiek gefingeerde strijd is volgens eigen zeggen “de medemens” – hieruit kan worden opgemaakt dat hij mogelijk een misantropisch mensbeeld erop nahoudt. De negatieve gedachten vriest hij als het ware in door regelmatig en veel te drinken, we kunnen dan ook zonder twijfel spreken van een probleemdrinker. Uit sessies blijkt verder dat hij een persoon is met morose opvattingen over het leven, iemand die tevergeefs zoekt naar onvoorwaardelijke loyaliteit in deze “verraderlijke en nutteloze wereld.” Patiënt vertoont nihilistische annex narcistische trekjes; het zijn eigenschappen die hij bewust met zich meedraagt en die hij openlijk cultiveert. De medische onderzoekscommissie verwacht eerdaags een bindend behandeladvies aan te dragen inzake dit dossier.’

Özcan Akyol