Zij scande mijn boodschappen in een laag tempo. Na ieder product wierp ze een glimlach mijn richting op. In de C1000 was het niet zo druk, maar mijn buurtsuper wordt überhaupt door weinig volk bezocht. Terwijl ik zo snel mogelijk mijn boodschappen in de tas deed, onderwijl oogcontact met haar collega achter kassa 2 probeerde te maken, zag ik dat ze een dof vlekje in mijn jas zat te bestuderen. ‘Zal ik dat even eruit vegen?’ vroeg ze. Ik zocht met een neerwaartse beweging de vlek. ‘Oh, dat regel ik zelf wel. Toch heel vriendelijk van je.’ Het kassameisje kreeg een rood kleurtje, gaf me een aantal wasbonnen waar ik behoefte noch recht op had en kondigde het bedrag aan dat ik moest betalen.

Het kassameisje van de C1000 in Zwolle-Zuid heeft donker haar en een lichtgetinte huid. Ik schat haar op twintig jaar, ouder zal ze niet zijn. Die schatting kan ik maken als ik in haar ogen kijk. Er zit nog te veel verwondering in haar blik, doch zij wist tezelfdertijd een vorm van opwinding in mij los te maken. Nu moet ik een confessie doen. Het is niet moeilijk, mij opwinden. Vooral niet als ik een tijd lang op geen meisje heb mogen klimmen. Ik loop geil op bardames, werkende tienermeisjes bij de McDonald’s en soms zelfs op jeugdige conductrices. Ik ben een blauwbaard pur sang. Afijn, maar daar ging het nu niet om. Wat ik wilde vertellen is, dat ik nu al een aantal weken loop te flirten, soms eenzijdig, met het kassameisje van de C1000 in Zwolle-Zuid. Een stadium dat ik in nuchtere toestand nooit voorbij kom.

Ik doe om de twee dagen boodschappen, vooral omdat mijn diepvries defect is en ik te lui van aard ben om een nieuwe aan te schaffen. Door mijn frequente bezoeken weet ik ongeveer wanneer Joyce aan het werk is. Ja, ze heet Joyce, dat heb ik gezien op haar naambadge. Nu zou ik onder normale omstandigheden echt niet mijn bezoekjes afstemmen op haar aanwezigheid, maar Joyce, het kassameisje, is kennelijk ook student op Windesheim. Daarom wil het wel eens voorkomen dat ik laat in de middag of in de avond mijn boodschappen doe. Zij is er dan ook. Onder verdere normale omstandigheden zou ik écht niet altijd bewust haar kassa opzoeken, terwijl er twee andere kassa’s draaien, die misschien perspectief bieden op nog snellere afwikkeling van mijn handelsovereenkomst met de C1000. Doch, ik sta wel altijd in de rij voor haar kassa.

Nadat zij weer eens al het testosteron in mijn lijf had aangewakkerd, besloot ik onderzoek te doen naar haar persoontje, op internet. U moet weten: ik ben daar heel behendig in. Ik ontdekte dat ze voetbalt bij de voetbalvereniging uit zuid, daarbij is zij inderdaad een student op Windesheim en blijkt ze te houden van Martini. Dat alles gaat erin als koek bij mij. Maar zoals ik al eerder annonceerde, ben ik niet zo sterk als het erop aankomt om het stadium van flirten voorbij te geraken. Alleen als ik dronken ben, dan ben ik horkerig en rechtdoorzee, maar ik ben niet altijd dronken. Wel vaak, trouwens. Vooral als ik weer eens een dag niets te doen heb. Ik heb vaak niets te doen, dat komt door het tropenrooster op school. Doch dat is een andere zaak. Dus plots gebeurde er niets, tussen het kassameisje en mij. En dat niets hield ik met tegenzin in stand.

Tijdens het uitzoeken van de juiste biljetten uit mijn zak, zocht ik vermetel naar de vonk in haar ogen. Zij lachte, doch niet mijn richting op. Zij fluisterde het drietal jongens dat achter mij had gestaan iets toe. De adolescenten moesten alle drie lachen. Wat waren haar guitige woorden geweest? Intussen had ik de juiste biljetten bij elkaar. Ik stak mijn hand, met het geld, haar richting op. Ze keek niet. Het kassameisje bleef maar schaapachtig lachen, met een onbesmuikte blik op vooral de middelste jongen, een slungel met stekeltjes. Hij trok zijn bek open: ‘Volgens mij wil er iemand afrekenen.’ Het meisje draaide gelijk bij en greep het geld uit mijn hand. ‘Sorry’, zei ze, waarna een voor mij onbekende grimas op haar gezicht verscheen. De hoer, dacht ik. Al die tijd heb ik me vergist in haar. Ik liet de wasbonnen liggen en waggelde de winkel uit. Onderweg zag ik dat het meisje achter kassa 2 uitdagend lachte. Zij had ook wel iets, vond ik.