Liever geen telefoon dan een Apple

Er zijn veel burgers aan wie ik een hekel heb: randstedelijke yuppen, deurwaarders, sociaaldemocraten, mensen met glutenintolerantie, milieuactivisten, literaire vakbroeders, Victor Reinier, anonieme internetracisten, parkeerbeheerders, maar geen van allen overtreffen ze de fanboys en fangirls van het Amerikaanse elektronicabedrijf Apple.

De ondernemers achter het populaire merk maakten vorige week bekend dat er binnenkort een iPhone-event zal plaatsvinden, meteen daarop verschenen allerlei nerds en loopjongens op televisie die ons in wijdlopige superlatieven over de impact van het nieuws mochten vertellen.

Op internet raken de sopgeile techpeeps ook niet uitgeluld over wat ons te wachten staat, allemaal speculeren ze over de aanstaande bijeenkomst: de verwachting is dat er twee nieuwe producten worden gepresenteerd, misschien nog wel meer. Hoe vet is dat!

Elk jaar worden we weer doodgegooid met die onzin, van serieuze televisieprogramma’s tot obscure websites, iedereen wil op de hype meeliften, met het doel om tot de populaire en vooruitstrevende groep mensen uit de samenleving te worden gerekend.

Als ik tijdens een publieke bijeenkomst mijn Samsung Note 4 tevoorschijn haal, is er altijd wel iemand die een schampere opmerking over het toestel maakt, zo van: ‘Wow, man, jij hebt geen Apple, ik zou zonder mijn iPhone 6 niet kunnen leven, dan liever geen telefoon.’

Het zijn altijd dezelfde types, van die onzekere meelopers die hip willen zijn.

Zij vormen met elkaar een brigade van zielige trendhoppers die niet zelf bedenken wat hun voorkeuren zijn, maar deze laten voorkauwen door de massa, of door prominente figuren.

Goed, ik zeg niet dat de iPhone per definitie een kuttelefoon is, vooral in het verleden bracht het merk innovatie en revolutie in de telecommarkt, maar kom op, de afgelopen jaren is Apple met name bezig met het uitbreiden en verfijnen van wat we al kenden.

De dood van medeoprichter Steve Jobs betekende tevens het einde van de creatieve vernieuwingen binnen het bedrijf. Het zijn tegenwoordig juist de Aziaten die met sublieme ontwikkelingen op het gebied van telefonie komen, alleen zijn zij minder gewiekst in hun marketing, bovendien hebben ze geen messiasfiguur als Steve Jobs.

Daarom zal Apple als modeverschijnsel nog wel een poos blijven bestaan, inclusief de kritiekloze achterban van deze beweging. De behoefte om tot een groep te horen is blijkbaar ontzettend groot; voor de meeste Apple-gebruikers maakt het niet uit dat ze veel meer geld aan software, apps en apparatuur kwijt zijn dan iemand met Android.

Het is allemaal prima, alleen jammer dat veel mensen van de Apple-sekte zich tot een uitverkoren volk rekenen, terwijl ze in werkelijkheid nog steeds op een oude hype meevaren.

Ik snap de drijfveer van iemand zonder talent die de levensstijl van zijn favoriete acteur, zanger of schrijver nabootst, het is heel menselijk om iemand te imiteren in de hoop dat je ooit net zo populair wordt. Maar die hele air van arrogantie, dat meelijwekkende gebral over iPhones en iPads, dat dedain over de concurrenten – dat hoeft toch allemaal niet?

Het gigantisch belangrijke event van Apple vindt op 9 september plaats, tot die tijd zullen we overstelpt worden met analyses van snelle jongens die ons wijs gaan maken dat je niet zonder de nieuwe iPhones kan.

Nou, echt wel, dus. Liever geen telefoon dan een Apple.

(deze column verscheen eerder in Nieuwe Revu)