Bij binnenkomst drukte het meisje eerst een kus op mijn wang, liet toen haar handtas op de fauteuil vallen en vervolgens haastte zij zich in allerijl naar het toilet. Dat was een slechte binnenkomer, dacht ik. Ik probeer namelijk altijd de wetenschap te onderdrukken dat vrouwen ook naar het toilet gaan, vooral mooie meisjes zouden het niet moeten doen. De nood was kennelijk hoog geweest, zij liet op zich wachten – wel vijf minuten lang. Ik pakte haar tas, drukte mijn neus erin en snoof haar geur op. Haar parfum rook lekker. Ik werd op slag geil. Even was ik vergeten dat zij in de bestekamer een boodschap aan het bezorgen was, misschien wel meerdere. Ik keek naar mijn bed en stelde voor hoe ik haar aldaar helemaal aan stukken zou neuken. Toen dacht ik weer aan het toilet.

Melanie was een blond meisje met bijzonder mooie groene ogen, ze had een voluptueus lijf en was ongeveer net zo lang als ik. Vooral haar borsten stonden mij wel aan, die waren strak tegen haar lichaam aangedrukt en bovendien mooi rond. Ze liep niet erg gracieus en was niet bijster intelligent, maar goed, ik had alleen met haar aangepapt omdat ik ruim een week het lichaam van geen enkele vrouw had mogen beklimmen. Een fikse aderlating voor een seksverslaafde als ik. Ze liep weer de kamer binnen, slaakte een lichte zucht van verlichting en gleed onbekommerd in de fauteuil. Ze sprong op alsof ze gestoken werd door een wesp, haalde haar tas onder haar kont vandaan, nam die op haar schoot en liet zich weer in mijn stoel zakken. ‘Zo, daar ben ik dan. Wel leuk om je huis een keer te mogen zien. Waarom liggen al die boeken op de grond?’ ze wees op de stapels boeken die ik in een hoek van de kamer had gedrukt. ‘Mijn boekenkast,’ ik wees naar een andere hoek, ‘is een maand geleden ingestort.’ Melanie moest lachen.

Ik niet. Ik bestudeerde haar sexy lichaam en riep beelden van een naakte Melanie in mijn bed op, een meisje dat botergeil is en mij bedelt haar te verlossen van dat gevoel. Toen dacht ik aan Melanie op het toilet, hoe ze haar stoelgang had bedreven, de manier waarop de keutels haar darmen vaarwel zeiden en langs haar aars in mijn pot terecht waren gekomen. Dat was een vieze gedachte, die tweede. Zij trok een fles wijn uit haar handtas, vreemd genoeg had ik die eerder, tijdens mijn ontdekkingstocht, niet opgemerkt, en vroeg om twee glazen. ‘Nee, ik heb mijn eigen Whisky. Dank je wel.’ Iedere vorm van drankmisbruik juich ik toe, zeker als het mij geen cent kost. Ze had haar blazoen iets weten op te poetsen, een vrouw die haar eigen drank meeneemt is prijzenswaardig. We begonnen te drinken, ik iets sneller dan Melanie. Ze praatte honderduit over haar studie Nederlands en poogde, denk ik, op die wijze indruk te maken op mij. Ik luisterde zonder welke vorm van oprechte interesse dan ook, vulde mijn glas regelmatig bij en voor ik het doorhad was ik tipsy.

Maar hoe dronken ik ook werd naarmate de avond vorderde, ik kreeg het plaatje van Melanie op de kakdoos niet uit mijn hoofd. Ik staarde naar haar dijen en verketterde de god die vrouwen dezelfde manier van afvallozing had opgelegd als hij bij mannen had gedaan. Wat een ramp. ‘Hé, wat kijk je naar mijn kont? Vind je hem mooi?’ Ik staarde in haar ogen. ‘Prachtig.’ Ze moest verlegen lachen. ‘Als je lief bent, mag je hem dadelijk nader inspecteren.’ Voor ze er erg in had, waren de woorden uit haar bek ontsnapt. Ze liep rood aan, nam toen een flinke teug van haar wijn, stond op, kuste me vol op mijn mond en stiefelde onvast richting het toilet. ‘Wat ga je doen?’ schreeuwde ik haar na. ‘Even naar de wc, liefje. Ben er zo weer, wees gerust.’ Godverdomme, dacht ik, dit wordt een moeilijk verhaal. Wat een hoer. Ik greep weer haar tas en snoof als een krankzinnige en furies haar geur op, net zolang tot ik moest kokhalzen en een lichte straal kots in haar tas belandde.

Ik sloot de rits van haar tas, kleedde me vlug uit, tot ik alleen nog een boxer aanhad, dook in mijn bed en deed een uiterste poging om direct in slaap te vallen. Dat lukte niet. Ze liep de verduisterde kamer in, merkte op dat ik niet op de bank zat en snorde me toen op in mijn bed. ‘Oh, gekkie. Ben je hier? Ben je moe?’ Ze boog zich naar mij toe en gaf me een aai over m’n bol. Ik negeerde in eerste instantie haar vraag en veinsde te slapen. Dat kan beter Henk, dacht ik toen. ‘Nee, schoonheid, ik ben geloof ik een beetje ziek. Ik denk dat ik beter kan gaan slapen, ben nu geen leuk gezelschap meer.’ Het was een latente mededeling aan haar, zo van: tief nu maar op, poephoer. Doch zij interpreteerde mijn boodschap iets anders. Als een bezeten wijf kleedde zij zich ook uit, tot ze helemaal naakt was, en kroop tegen me aan. Ze begon me te knuffelen en te strelen. Ik draaide mijn rug naar haar toe. ‘Welterusten.’ ‘Arme ziel,’ zei ze, ‘je bent echt ziek. Dan ga ik ook maar slapen.’ Het was even stil. Toen sprong ze op. ‘Maar eerst even een plasje plegen.’ Ik zag het silhouet van haar lichaam verdwijnen richting het toilet. Toen viel ik in slaap.