Veel redenen om naar het café te gaan kon ik niet bedenken, maar er bestond altijd een mogelijkheid een lekker wijf te ontmoeten, met wie ik bijvoorbeeld de hele nacht sopgeile seks zou kunnen hebben, of nog beter: het was niet uitgesloten dat ik in mijn stamkroeg een meisje zou ontmoeten dat tot het ochtendgloren tegen me wilde dammen, want dat doe ik graag. Dammen. Ik stiefelde prima gesoigneerd en met mijn handen in mijn zakken door de binnenstad van Deventer. In dit nachtelijk uur trof ik op straat lelijke kruimeldieven, halfbakken junks, dorstige zwervers, medewerkers van de politie en nog meer van het tuig dat je normaliter niet wil tegen komen in de nacht. Een zekere vorm van opluchting maakte zich dan ook meester van mij, toen ik eindelijk arriveerde op de plek waar ik zijn moest.

Lees verder

Om bij te komen van mijn schier niet te overziene denkarbeid en alle andere shit die mijn leven zo ondraaglijk zwaar maakt, besluit ik met Tessa, een meisje met wie ik al twee dagen samenwoon, naar het buurtcafé te gaan. Ik heb haar in diezelfde kroeg ontmoet, terwijl ze laveloos aan de toog hing en ruzie zocht met alle andere aanwezige vrouwen. Die nacht ging ze mee naar mijn huis – daar kwam seks van –, en daarna is ze eigenlijk niet meer weggegaan. Het wordt tijd om haar te lozen, want ik kan amper voor mezelf zorgen, laat staan voor zo’n derderangs mokkel wier drankzucht nauwelijks onderdoet voor die van mij, wat vanzelfsprekend geld kost en een berg frustraties oplevert. Nee, echt. Tessa moet van het toneel.

Lees verder

Het mag geen toeval heten dat ik die nacht solitair aan de toog van café D’olde Bats zat, met voor mijn neus een glas whiskycola, in mijn hoofd folterende gedachten en om mij heen een bende halfdebiele zakkenwassers die ik het liefst op hun bek sloeg. Nee, zo gaat het wel vaker de laatste tijd en dat is helemaal niet erg. Ik wenkte het goedlachse barmeisje mij nogmaals te bedienen, nadat ik de inhoud van mijn glas in één teug in mijn keel had geworpen. Er zat niets anders op dan dronken worden vannacht. Ik had over de andere opties nagedacht, maar zij waren niet alleen minder van kaliber en in hoeveelheid, doch ook stomvervelend en volslagen overbodig.

Lees verder

Het afgelopen jaar was ik vrij productief. Gemiddeld verschenen er zes nieuwe verhalen per maand op de site. In 2011 hoop ik nog vaker te posten. In ieder geval ga ik mijn best doen om een groter publiek te bereiken. Op welke manier ik dat aan ga pakken, zal je vanzelf merken. Hieronder volgt een overzicht van de berichten die het vaakst zijn gelezen in het afgelopen jaar.

1 – Maria Mosterd – Loog en bedroog
2 – Maria Mosterd – Nog steeds een hoer
3 – Mailcorrespondentie met Arthur van Amerongen
4 – Dronken sms’jes
5 – Spontane confessies

Nog voor ik het hele plein was afgelopen, begon in de verte een kerkklok te slaan, midden in de nacht. Eerst was ik zo naïef om het aantal slagen te tellen, maar er kwam geen eind aan het kabaal, dus het moet een foutje zijn geweest van de man die verantwoordelijk is voor het carillon. Misschien was het een foutje van mijn hoofd, dat kon ook, want ik liep net uit een café waar ik door de eigenaar vriendelijk doch dringend was verzocht mijn roes thuis uit te slapen. Hij vond het aanvankelijk niet erg dat ik de vrouwen in zijn kroeg lastigviel met oneerbare voorstellen, maar toen ik ook zijn dochter overstelpte met in honing gedrenkte woorden was voor hem de maat vol. ‘Morgen ben je weer welkom,’ zei die hufter.

Lees verder