Een barbecue (deel 1)

We vierden zijn verjaardag. Er was een barbecue en er was drank. Alles in overvloed. Hij is mijn beste vriend, een excentrieke jongen die alles voor mekaar krijgt. Daar ik een verleden als kok heb, moest ik hem beloven dat ik me zou ontfermen over het vlees. En er was vlees. Veel vlees. Er was vlees voor vijftig man. Maar zoveel bezoekers verwachtte hij niet. Een bescheiden clubje vrienden en kennissen zou langskomen, mensen die het afgelopen jaar of nog langer dicht bij hem hadden gestaan. Ook had hij het guitige plan opgevat om een aantal van zijn voormalige liefjes uit te nodigen, dat alles volgens een strak schema zodat ze elkaar niet zouden ontmoeten. Dat vond ik leuk en ik zag hem er nog mee wegkomen ook. Want hij is mijn beste vriend, en hij krijgt alles voor mekaar.

Lees verder

Over Maria Mosterd

Vanwege alle commotie rondom Maria Mosterd en de mailtjes die krijg naar aanleiding van mijn eerdere berichten inzake haar boeken, heb ik beide blogs die ik aan haar heb gewijd bij elkaar gebracht. Voor vragen en opmerkingen kun je terecht bij het contactformulier.

http://www.ozcanakyol.nl/maria-mosterd-nog-steeds-een-hoer/

http://www.ozcanakyol.nl/maria-mosterd-loog-en-bedroog-als-volleerde-geldwolf/

Oud leed

Omdat ik zowaar gewerkt heb het vorige jaar mag ik van de belastingdienst een T-biljet invullen. Het probleem is echter dat ik de ballen verstand heb van belastingen, daarbij ben ik allerminst handig met cijfers. Nog relevanter: ik ben aartslui. Mijn ouders laten hun papieren reeds dertig jaar invullen door een man uit Gorssel. Mijnheer Oosterveld. Ik belde hem op met de vraag of hij me een handje kon helpen. Dat was geen probleem. Sterker nog, als ik diezelfde avond kwam, zou hij de paperassen meteen invullen. Daarop toog ik met vriend S. richting het kleine dorp Gorssel en belandde in een vrij troosteloze straat. We stapten uit de auto en keken door het raam van het hoekhuis. Daar zat een oude man, doelloos voor zich uit te staren. Hem moesten we hebben.

Lees verder

Ingekomen post

Ik krijg welhaast iedere dag zure mailtjes van mensen die me een vrouwenhater, fascist, demagoog en wel meer vinden. Dikwijls is het niveau niet echt om over naar huis te schrijven, eigenlijk nooit. Maar goed, vermakelijk is het wel. Bovendien word ik er gelukkig van. Edoch, je blijft je afvragen wat crapuul van dit niveau op mijn website komt doen. Het zal wel. Check deze, broer.

van marjanneke, 18 jaar jaar oud,
aan ozcan.akyol@gmail.com

datum17 april 2010 17:26
onderwerp: Email verstuurd via contact form op ozcanakyol.nl

details verbergen 17:26 (1 uur geleden)

ruik jij naar zuurtjes als jehebt gescheten? schijthuis.zie die kluiten strond al voor me hangen aan die zwarte haren tussen die naat onder het wippen.Nee kan er niet nat van worden.ze is de dans ontsprongen!!!!!!hahahahahahaha met haar toileteren!!!!!!

Alledaagse homo’s

Ze waren verbolgen over de uitspraken die de tweede man van het Vaticaan had gedaan. De jongen met het donkere haar vertelde ernstig hoe hij het nieuws tot zich had genomen en welke onmetelijke woede zich meester van hem had gemaakt. ‘Het zijn gewoon zieke gasten, man. Ze moeten allemaal opgesloten worden.’ Ik keek op van mijn boek en sloeg de niet zo latente homo’s gade. De trein had net het station van Ermelo in razend tempo gepasseerd, een conducteur controleerde in de verte zielloos de kaartjes, binnen zat het reizende volk knorrig voor zich uit te staren, met uitzondering van de twee kompanen; zij waren in de greep van de katholieke bullebak. Ik liet mijn boek voor wat het was, verzat even en bestudeerde aandachtig de jongens die schuin tegenover mij zetelden in de stiltecoupé.

Lees verder

Pages ... 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31