Pijpmeisje

Het was een andere zaterdagnacht dan normaal, want ik lag reeds twee uur op één oor en weigerde de binnenstad, en de vrouwen aldaar in het bijzonder, te verblijden met mijn aanwezigheid. Mijn licht erotische dromen werden echter bruut verstoord doordat iemand de schel liet klinken. Ik vroeg me af wie op dit tijdstip het gore lef had mij lastig te vallen. Ik kwam aarzelend uit mijn bed, liep naar de woonkamer, trok een raam open en staarde naar beneden. Daar stond godbetert het pijpmeisje! Haar echte naam ontschiet me altijd, ook omdat we elkaar enkel dronken ontmoeten. Hoe ze ooit aan die bijnaam is gekomen, spreekt voor zich, me dunkt. ‘Wat moet je?’ schreeuwde ik het duister in.

‘Ik wil zoenen!’ schreeuwde ze terug. ‘Ik hak nog liever mijn lul af en voer die aan de duiven op de Dam!’ was mijn antwoord. Intussen verscheen mijn buurmeisje op het balkon. Ze keek me aan en schudde afkeurend haar hoofd. ‘Ga slapen, trut,’ ried ik haar aan. Zij trok de balkondeur met een doffe knal achter zich dicht. Ik wendde me weer tot het pijpmeisje wier naam me nog steeds een raadsel was. ‘Wil je alleen zoenen, of zit er vannacht meer in voor mij?’ Intussen had zich buiten wat uitgaanspubliek om haar verzameld. Ik hoorde niet precies wat ze zeiden, maar ik ving wel op dat een vrouw adviseerde: ‘Ah, neuk hem toch. Is gezellig, joh!’

‘Je mag me helemaal suf neuken!’ zei het pijpmeisje derhalve. Ik drukte op de knop van de parlofoon en wachtte tot ze naar boven zou strompelen. Een paar minuten later stond ze in mijn woonkamer. Om haar hals, armen en vingers fonkelde goud. De paarse bustehouder die ze droeg, was goed zichtbaar onder haar elegante jurk. Ik stelde me voor hoe ik haar over een aantal minuten zou laten krijsen van genot, maar ze onderbrak mijn gedachten toen ze vroeg of ik drank in huis had. Ik schonk haar een glas rosé in, dronk zelf whisky en zette de radio aan, die voor enige romantische sfeer moest zorgen.

Haar gezicht, dat perfect opgemaakt was, oefende een onweerstaanbare aantrekkingkracht op mij uit. Ik nam een slok whisky en voelde de vreugde door mijn lichaam glijden. Zij dronk schrokkerig van haar glas en bestudeerde zenuwachtig mijn woonkamer. ‘Hier ben je toch al eerder geweest?’ vroeg ik. ‘Nee, hoor,’ antwoordde ze resoluut. Ik merkte al gauw dat het toch anders is als je nuchter met zo’n meisje moet praten. ‘Ben ik dan wel bij jou thuis geweest?’ probeerde ik. Ze keek me aan met haar dronken ogen, zonder antwoord te geven. Ik haalde de flessen uit de koelkast en besloot het drinktempo op te voeren.

Een half uur na dat moment was ik aangeschoten. Zij dronk met mij mee, had intussen een half pakje sigaretten opgerookt en hing een beetje in mijn hertenlederen fauteuil. We hadden in de tussentijd bijna geen woord gewisseld met elkaar. Ik werd ongeduldig. ‘Laten we gaan slapen,’ stelde ik voor. Het leek alsof ze weggedommeld was, door mijn woorden was ze echter meteen weer wakker. ‘Ik wil nog met je praten,’ zei ze met een stem die na ieder woord een beetje meer kromp. ‘Vertel, wat wil je kwijt.’ Het pijpmeisje vergat haar glas en nam een flinke teug rechtstreeks uit de fles.

‘Wordt het niet tijd om serieuzer met elkaar om te gaan?’ Ik keek haar verward aan. ‘Hoe bedoel je?’ vroeg ik. ‘Nou, het lijkt wel alsof het je alleen maar om de seks gaat. Je belt nooit. Zoekt me nooit op. Ja, goed, alleen zaterdags, als we dronken zijn.’ Het had er alle schijn van dat dit meisje gevoelens had. Het ergste was, dat ze voor mij bestemd waren. Misschien ben ik nog heel jong, maar ik wist onderwijl precies hoe je met een vrouw diende om te gaan die de moed had verzameld zich kwetsbaar op te stellen, en die diep in de nacht voor je deur stond om dergelijke ontboezemingen te doen. ‘Ben je helemaal besodemieterd?! Stom kalf!’ riep ik woest. ‘Vertrek meteen uit mijn huis en keer nooit terug!’

Ze greep haar tas, noemde me een ‘vieze hufter’ en liep met onvaste pas het huis uit. Ik stiefelde meteen richting het raam in mijn woonkamer, trok dat weer open en tuurde in het donker, om er zeker van te zijn dat ze vertrok. Daar liep ze wel, het pijpmeisje. ‘Weer eentje boos?’ hoorde ik een stem vragen. Op het balkon rechts van mij stond het buurmeisje. ‘Ja,’ zei ik, ‘we waren te verschillend.’ Ik pakte mijn glas van de tafel en hing weer uit het raam. Ik verzonk in diepe gedachten.

Ze was best een lieve meid, met wie je kon lachen, als je dronken was, dacht ik. Ik had ook niet kunnen voorzien dat ze meer wilde. Maar goed, uiteindelijk willen ze allemaal meer. Dat is het hele eieren vreten met die kutwijven. ‘Hé, ik praat tegen je hoor.’ Ik schoot wakker en zag het buurmeisje. ‘Wat ben je allemaal aan het doen?’ vroeg ze lachend. ‘Ik zit hier maar te drinken en wacht op de toekomst.’ ‘Zullen we samen wachten?’ Ik twijfelde even. Maar toen ging ik overstag. Het was immers een zaterdagnacht, al was hij nog zo anders dan normaal.

1 reactie