Zij meende me te moeten onderwerpen aan haar moralistische prietpraat, vooral door te wijzen op mijn schandelijke levensvisie, waarbij in het bijzonder vrouwen het dikwijls moeten ontgelden. Ik probeerde de stroom van onnozele woorden die haar mond ontvloden te stelpen met vele glazen whisky, maar hoe meer zij dronk des te ongenadiger zij werd in haar verwijten aan mijn adres. Ze kon nog zoveel zeggen als ze wilde, desnoods tot de morgenzon ons zou begroeten, ik werd er niet door geraakt. ‘Sommige mensen kunnen hun eigen ketenen niet verbreken en toch hun vrienden bevrijden.’ Ze staakte even haar tirade en dacht na over mijn woorden. ‘Waar slaat dat dan op?’ vroeg ze. ‘Ik weet het niet. Vraag het aan Nietzsche, die klootzak heeft het bedacht. Maar het komt er in dit geval de facto op neer dat ik jou een ongelooflijk kutwijf vind, dat haar eigen frustraties en tekortkomingen verbloemt door mij aan te vallen.’ Het meisje sloeg haar glas whisky in een keer achterover. Ze zweeg.
Het café was dunbevolkt. Een aantal mannen stond aan de bar, moeizaam turend naar een drietal meisjes dat fezelend aan een rond tafeltje ongetwijfeld een zeer delicaat onderwerp besprak. ‘Wat bedoelde je daarmee?’ vroeg mijn gezellin. Ik had weinig zin om hier een diepgaand gesprek aan te gaan met een mokkel dat overduidelijk niet gespeend was van een flinke dosis zelfoverschatting. Toch kon ik de verleiding niet weerstaan. ‘Ik doelde op die drang van jou om mij te wijzen op al mijn slechte eigenschappen. Kennelijk zie je de noodzaak om mij te veranderen, of op zijn minst te wijzen op alles wat ik verkeerd doe. Maar zelf heb jij het allemaal me dunkt ook niet goed voor elkaar. Deze positie weerhoudt je er echter niet van om alsnog een analyse op mij los te laten.’ Ze nam een bierviltje in haar hand, scheurde het in minuscule stukken en deponeerde ze vervolgens in een leeg glas. Ik wenkte het barmeisje onze glazen bij te vullen. Toen de blonde medewerkster zich van haar taak had gekweten, rekende ik met haar af en gaf haar een knipoog.
‘Lul!’ hoorde ik ineens rechts van me. Ik keek naar mijn gezelschap en zette een vragende blik op. ‘Wat heb ik nu weer gedaan?’ Ze zuchtte. ‘Net, even na het afrekenen, gaf je dat meisje een knipoog. Ik zag het wel. Je bent gewoon een seksistische lul!’ Deze nacht beloofde weinig goeds, in ieder geval vatte de gedachte post dat de kans op seks onderhand nihil was. Ik sprong van mijn kruk, dronk snel en met kleine teugjes het glas leeg en zei dat ik huiswaarts zou lopen. Ze greep me bij m’n arm. ‘Het is nog vroeg!’ Ik keek op de wandklok. Ze had gelijk, het was niet laat. ‘Heb je iemand nodig om uit te schelden?’ vroeg ik haar. Ze duwde me terug op mijn zetel, toverde zowaar een glimlach op haar gezicht en zei: ‘Is goed. Vanaf nu praten we alleen nog over luchtige zaken.’ Twee jongens van de groep die naast ons stond, hadden de moed verzameld om op de meisjes af te stappen die aan het tafeltje zaten. Ik draaide m’n hoofd over mijn linkerschouder en keek of ze beet zouden hebben. Er werden woorden uitgewisseld.
De drie meisjes zagen er goed verzorgd uit, hadden dure merkkleding aan en er hing een airtje over hen heen. Het was dan ook niet wonderlijk te noemen, dat de jongens, zonder twijfel eenvoudige proletariërs, na amper twee minuten met de staart tussen hun benen terugkeerden aan de bar, bij hun makkers. ‘Zag je dat?’ vroeg ik het meisje. ‘Zo gaat dat altijd met jullie mannen. Over een half uur proberen ze het bij andere vrouwen.’ Het volume van de geluidsinstallatie werd harder gezet. Er klonk jazz door de speakers, muziek van en voor de zelfbenoemde intellectuelen. Wat was er met dit wijf aan de hand? vroeg ik me onwillekeurig af. Ze zag er ravissant uit en was niet oliedom, doch had er ogenschijnlijk geen vrede mee om minder verbitterd voor de dag te komen. Ik slaakte een duidelijk hoorbare zucht. ‘Ben je me nu al zat?’ Ik zei niets, keek haar alleen aan. Het barmeisje bracht weer twee karig gevulde whisky’s en incasseerde mijn euro’s. Ik zei dat ze het wisselgeld mocht houden. Ze bedankte me overdreven, legde de munten weg en klom een trap af naar de kelder. ‘Ik zou het op prijs stellen als je ophoudt met het geflirt met dat hoertje.’ Ik dacht, laat ik maar weer een slok nemen van mijn drank.
‘Hoertje?’ vroeg ik daarna. ‘Dat is ook weinig respectvol voor een collega-vrouw.’ Met haar ogen terneergeslagen en twee handen die het glas whisky omzoomden, neuriede ze mee met de klanken uit de speakers. Ik keek naar haar pronte borsten, haar strakke buik en de prachtige benen die ze had, die onder haar designjurkje staken. ‘Nee, serieus! Ik vind je echt een ongelooflijk kutwijf. Misschien kun je maar beter oprotten, of elders gaan zitten, bij voorkeur in een andere kroeg,’ deelde ik toen mee. Ze begon te schateren. ‘Mallerd,’ riep ze tussendoor. Ik liet haar uitrazen, keek naar de meisjes aan de tafel en bedacht dat ik ze alle drie wel een keer zou willen poken. Toen wendde ik me weer tot haar. ‘Nee, echt waar. Hoepel maar op. Het is mooi geweest.’ Ik gaf haar een tientje voor de taxi en ze haastte zich verbouwereerd naar buiten. Ze schold me niet eens uit, wat me erg tegenviel van haar. Een paar minuten daarna boog het barmeisje over haar toog, zette een glimlach op en vroeg: ‘Zullen we wat drinken als ik klaar ben?’ Ik stemde in, wierp vluchtig een blik op de klok en dacht gelijktijdig dat het me geen reet kon schelen hoe laat het was.
