Columns

Een vrij uur

Een paar keer per jaar geef ik lezingen in gevangenissen. Dat vind ik belangrijk, want er zijn nog genoeg gedetineerden die gered kunnen worden, bijvoorbeeld door het lezen van mooie en betekenisvolle literatuur. Een boek is in staat om een mensenleven te veranderen, daar geloof ik heilig in. Deze week…

Lees verder

Social distancing

Op maandagochtend, nog geen etmaal nadat de ministers social distancing hadden aangekondigd, stond mijn moeder met een dweil, emmer en een plastic tas vol schoonmaakspullen voor onze deur. ‘Wat kom je doen?’ vroeg ik. Mia en Baran, die we thuis hadden gehouden, renden ook naar de gang en keken verwachtingsvol…

Lees verder

Schoenen

Op de basisschool wilde ik altijd van die schoenen die licht gaven. Bij elke stap, ongeacht snelheid of afstand, ging er een soort stroboscooplamp rondom de zolen aan, iets wat vooral in de donkere maanden voor een fantastisch spektakel zorgde. Mijn ouders konden zich dergelijk schoeisel echter niet veroorloven: vaak…

Lees verder

Grootmoeder

Mijn moeder kwam onze huiskamer binnengelopen met een C&A-tas. Ze trok een grimas toen ze ons oppasmeisje vrolijk op het grote kleed met onze kinderen zag spelen. ‘Wat doet zij hier?’ vroeg ze in het Turks. Nog voor het antwoord kwam, haalde ze stuk voor stuk truien, broeken en rokjes…

Lees verder

Eikel

De afgelopen dagen, toen de literatuur centraal stond, dankzij de onvolprezen Boekenweek, mocht ik weer een hoop bibliotheken, theaters, scholen en zaaltjes aandoen. Een trektocht door het land, als semi-bekende auteur, staat garant voor bijzondere ontmoetingen en opvallende gebeurtenissen. In Rotterdam gebeurde het volgende: ik wilde naar de ruimte waar…

Lees verder

Terror dad

Iedereen wil zijn eigen kinderen beschermen, dat zijn de wetten van de natuur, maar het schijnt dat ik een beetje doorsla – volgens mijn omgeving. Het is dat een crèche hun sociale ontwikkeling bevordert, anders had ik ze ook tegen die jungle behoed. Twee dagen per week gaan ze erheen….

Lees verder